(henüz oy yok)

 Loading ...

Karanlık bir yolda ilerliyorum. İleride parlak bir ışık var. Yaklaşıyorum. Adım adım ilerliyorum. Işık gittikçe belirginleşiyor. Karanlığın ortasında büyük bir ateşin alevlerini görüyorum. İnsanlar var. Hareket halindeler. Dumanlar çıkıyor. Büyük bir fabrika? Kocaman camlarından içerideki kazanın ateşi yansıyor. Çalışanlar el arabalarıyla sürekli bir şeyler taşıyor. Sanırım kağıt taşıyorlar. Evet, evet. Kağıtlar? Tıka basa kağıt dolu çuvallar el arabalarında taşınıp, kazanın içine boşaltılıyor. Biraz daha yaklaştığımda fabrikanın tabelasını görüyorum ?Çöpe Giden Sunumlar İmha Ünitesi?.

Kamyonlar yanaşıyor. Binlerce sayfayı kapının önüne yığıyorlar. Kağıtları zar zor seçebiliyorum. Üzerlerinde grafikler, resimler, kocaman başlıklar var. O anda çalışanlardan biri beni fark ediyor. ?Hey kim var orda?? Bir anda herkes bana bakıyor. Koşmaya başlıyorlar, kaçıyorum. Koşuyorum, daha hızlı, daha hızlı?

Cep telefonum sabah olduğunu bağırıyor. Hızla kalkıp, tıraş olup toplantıya gitme zamanı. Duracak zaman yok. Bu kez toplantı müşterinin ofsinde? Son 4 toplantıdır bir onlarda, bir bizde toplanıyoruz. İlk 5 toplantı üst üste onların ofisinde olmuştu. Bari bugün şu lansman planlamasında bir sonuca varabilsek. Sunumu bitirebilmek için dizüstü bilgisayarımı yatağıma aldım.

Toplantı odasındayız. Projeksiyon makinesi başrolde? Tüm heybeti ve vızıldamasıyla uzun toplantı masasının en başında duruyor. Hemen yerlerimize geçiyoruz. Sunumuma duyduğum güvenle 65 slaytın ilkini perdeye yansıtıyorum. Her zamanki sessizlik? Hızlanmalıyım yine gözler ağırlaşıyor. Yoksa beni dinlemiyorlar mı? Başka şeyler mi düşünüyorlar? Nihayet sunumum bittiğinde tebrikleri topluyorum ama içten mi değil mi bilemiyorum. Şimdi sırada finans departmanının sunumu var. Ardından fabrikadaki düzenleme çalışmalarını yürüten mimarlık frmasının önerilerini içeren bir sunum izleyeceğiz.

? Nihayet dışarıdayız. Hava kararmış. En kötüsü yine elde kocaman bir sıfır var. Yeni bilgiler, fkirler ve son toplantıda alınan kararlar doğrultusunda sunuma son halini verip, önümüzdeki hafta bir araya geleceğiz.

Yukarıdaki kabus ve genç kahramanımızın sunum serüveni biraz abartılı da olsa günlük hayatımızdan tanıdık izler taşımıyor mu? Uzun uzun, birbirinin tekrarı sunumlar. Aynı tasarım, dot dot fkirler, görseller? Bir masanın etrafında perdeye dikilmiş gözler.

Teknoloji, kendimizi ifade etme özgürlüğümüzü kolaylaştırırken; biz, bir döngünün içine giriyoruz. Şöyle bir oturup düşündüğünüzde, katıldığınız sunumlardan gerçekten kaç tanesi gerekliydi? Kullandığınız ya da izlediğiniz kaç yüz tane slayt ?Çöpe Giden Sunumlar İmha Ünitesi?nde olmayı hak ediyordu?

Verimsiz toplantılar hepimizin baş ağrısıyken artık amaçsız sunumlar da bu toplantıların bir modülü oldu. Acaba, su- numları da uzun toplantılar gibi çalışıyor olmanın, iş yapıyor olmanın bir göstergesi olarak mı benimsedik?

İstatistikler 20 slaytın geçilmemesi gerektiğini gösteriyor. İdeal olanı ise 10-15 slayt. Hepsinden önemlisi ise sunumu, sunum yap- mış için olmamak. Oysa bizler neredeyse her şeyi slaytlara yansıt- maya fena alıştık. Üç cümlede ifade edilecek düşünceleri, bölüp bölüp, şişire şişire slaytlarla anlatıyoruz. Hele bir de ruh yoksa nasıl da çekilmez oluyor. Artık, sunumu izleyenler için de cazip bir tarafı kalmıyor.

Sunum hazırlayanların, sunum yapanların ciddi ve yetkin bir sunuş teknikleri eğitimine tabi tutulmaları günümüz iş dünyasında önem taşıyor. Gerçekten sunum hazırlanmasına gerek duyuluyorsa da; marifet, dizaynıyla, renkleriyle, metinleriyle, çalışıldığını gösteren değil amacına hizmet eden bir sunum hazırlayabilmek. En azından sunuş teknikleri üzerine biraz kafa yorulsa bile sunumlarla kaybedilen zamanın kazanılacağı ve ?Çöpe Giden Sunumla İmla Ünitesi” nin iş yükünün azalacağı aşikardır.

Aret Vartanyan”ı şirketinizde konuşmacı olarak görmek için iletişim formumuzu doldurabilirsiniz.